مردها کاین گریه در فقدان همســــــــر می کنند

 بعد مرگ همســـــــر خود ، خاک بر سر می کنند !

 خاک گورش را به کیسه ، سوی منزل مـــی برند !

 دشت داغ سینــه ی خـــــود ، لاله پرور می کنند

 چون مجانین ! خیره بر دیوار و بر در مــی شوند

 خاک زیر پای خود ، از گریه ، هــــی ! تر می کنند

 روز و شب با عکــس او ، پیوسته صحبت می کنند

 دیده را از خون دل ، دریای احمـــــر مــــی کنند !

 در میان گریه هاشان ، یک نظر ! با قصد خیـــــر !!

 بر رخ ناهیـد و مینـــــا و صنــــــوبر می کنند !

 بعدِ چنـــدی کز وفات جانگــــــداز ! او گذشـــت

 بابت تسلیّت خــود ! فکـــر دیگـــــر مـــی کنند

 دلبری چون قرص ماه و خوشگل و کم سن و سال

 جانشیـــــن بی بدیل یار و همســــــر می کنند

 کــج نیندیشید !! فکــر همســــــر دیگر نیَند !

 از برای بچه هاشان ، فکر مـــادر مـــی کنند !!